TechMenta

तू phone addicted नाहीस. तू हरवलेला आहेस.  आणि phone हा फक्त तुझी सुटका आहे. काही दिवसांपूर्वी मी एका 1st year च्या मुलाला भेटलो. तो थकलेला दिसत होता — डोळ्यांखाली काळी वर्तुळं, चेहऱ्यावर एक अजब blankness. मी विचारलं, “रात्री नीट झोपत नाहीस का?” तो म्हणाला, “नाही दादा, सवय झाली आहे. रोज 4–5 वाजेपर्यंत जागा असतो.” “एवढा वेळ काय करतोस?” तो एक क्षण थांबला. खिडकीबाहेर बघितलं. मग हळूच म्हणाला  “काही नाही… Reels, YouTube.” मी थेट विचारलं  “Guilt नाही वाटत? वेळ वाया जातोय असं?” तो सरळ डोळ्यात बघत म्हणाला  “वाटतं ना… पण काय करणार दादा? Career clear नाही. पुढे काय करायचं माहीत नाही. रात्री डोक्यात विचारांचा गोंधळ होतो  आणि तो शांत करायला परत phone उचलतो. निदान तेव्हा तरी सगळं बंद होतं.” मी काही सेकंद काहीच बोललो नाही. कारण हे फक्त त्या एका मुलाचं नव्हतं. हे वाचताना तू एक सेकंद थांबलास का? कारण हे तुझ्या अर्ध्या friend circle चं आहे. कदाचित  तुझंही. विचार कर रात्री तू phone उचलतोस तेव्हा खरंच entertainment हवं असतं का? की डोक्यातला तो एक uncomfortable प्रश्न  “प...

आज आपण अशा काळात आहोत जिथे माहिती सर्वत्र आहे, साधनं हातात आहेत, संधी दृष्टीसमोर आहेत. स्मार्टफोन, इंटरनेट, AI, YouTube, Coursera … हे सगळं विद्यार्थ्यांच्या, तरुणांच्या, अगदी प्रत्येकाच्या आयुष्याचा भाग बनलं आहे. पण इथेच एक विरोधाभास दिसतो. कारण technology सगळ्यांकडे आहे, पण त्याचा **परिणाम** सगळ्यांना सारखा मिळत नाही. काही लोक मोबाईल वापरून career बदलवतात, skill घडवतात, ideas execute करतात. तर बहुतेक लोक तेच मोबाईल वापरून फक्त वेळ घालवतात, विचार गोंधळवतात, आणि रात्री एक रिकामेपणा जाणवतो. हा फरक कुठे आहे? समस्या technology ची नाही — समस्या technology वापरण्याच्या दिशेची आहे. मी Pratik Parad आहे. मला technology शिकायला नेहमीच आवडलंय — पण फक्त Tools म्हणून नाही, तर जीवन बदलण्याचं माध्यम  म्हणून. प्रयोग करताना, चुका करताना, अनुभवातून मला एक गोष्ट ठामपणे समजली — आज बहुतेक लोक technology consume  करतात, पण फारच कमी लोक तिचा उपयोग करून काहीतरी   create  करतात. आणि हाच फरक भविष्य ठरवणार आहे. रोज Instagram वर Reels, YouTube वर Shorts, WhatsApp वर Forwards — हे सगळं बघण...

आज आपण अशा काळात जगतो आहोत जिथे तंत्रज्ञान हे विशेष राहिलेलं नाही — ते सामान्य झालं आहे. स्मार्टफोन, इंटरनेट, सोशल मीडिया, AI साधनं … हे सगळं प्रत्येक विद्यार्थ्याच्या आयुष्याचा भाग बनलं आहे. पण इथेच खरी अडचण सुरू होते. कारण साधनं वाढली आहेत, पण दिशा तितकीच वाढलेली नाही. माहिती प्रचंड आहे, पण विचार खोल नाही. संधी भरपूर आहेत, पण निर्णय स्पष्ट नाहीत. आणि हे सगळं पाहिल्यावर एक गोष्ट ठामपणे लक्षात येते — समस्या तंत्रज्ञानाची नाही, समस्या तंत्रज्ञान वापरण्याच्या पद्धतीची आहे .   आज बहुतेक विद्यार्थी tech वापरतात. ते अ‍ॅप्स उघडतात, व्हिडिओ पाहतात, AI कडून उत्तरं घेतात. पण फारच कमी विद्यार्थी तंत्रज्ञानाचा उपयोग करून स्वतःची विचारशक्ती, शिस्त आणि कौशल्य वाढवतात. वापर आणि उपयोग यामधला हा फरकच भविष्यात यश ठरवणार आहे. मी Pratik Parad आहे. मला technology फक्त वापरायला नाही, तर समजून घ्यायला नेहमीच आवडत आलं आहे. शिकताना, प्रयोग करताना, चुका करताना मला एक गोष्ट ठामपणे समजली — technology शिकवणं सोपं आहे, पण technology सोबत विचार कसा करायचा हे फार कमी लोक शिकवतात. Techmenta हा एक साधा प्रश्न स...

आजच्या धावपळीच्या युगात पालकांसमोर सर्वात मोठे आव्हान कोणते असेल, तर ते म्हणजे आपल्या मुलांचे 'डिजिटल आयुष्य' सांभाळणे. आपण मुलांना महागड्या शाळांमध्ये घालतो, क्लासेस लावतो, पण तरीही एक अस्वस्थता मनात कायम असते. १. जुना अभ्यासक्रम आणि नवीन जगाची 'धोक्याची घंटा' आजच्या घराघरातील चित्र सारखेच आहे— मुलं तासनतास मोबाईलमध्ये डोकं खुपसून बसतात. आपण ओरडतो, फोन काढून घेतो, डेटा पॅक बंद करतो. पण प्रश्न सुटण्याऐवाजी मुलं अधिक चिडचिडी होतात. पालक म्हणून आपण एक गोष्ट समजून घेतली पाहिजे: आपली मुलं ज्या शाळा-कॉलेजमध्ये शिकतायत, तिथला अभ्यासक्रम गेल्या २० वर्षांपासून बदललेला नाही. पण बाहेरचं जग मात्र एका वर्षात 'एआय' (AI) मुळे पूर्णपणे बदललं आहे. आपल्या मुलांना पदव्या मिळतील, पण त्या पदव्यांच्या जोरावर त्यांना नोकऱ्या मिळतीलच, याची खात्री आज कोणीच देऊ शकत नाही. हीच आजच्या पालकांसाठी सर्वात मोठी 'धोक्याची घंटा' आहे. २. 'ॲव्हरेज' परफॉर्मर राहण्याची भीती: तुमचं मूल फक्त 'Consumer' आहे का? बहुतेक मुलं मोबाईल वापरतात, पण ती फक्त 'कन्झ्युमर' (Consume...